Testo

📅 🕘

Poesia. Lu nmernu di lu cori… Di Francesco Saverio Bascio

Momenti rurali della mia vita di tantissimi anni fa. Ricordi di affetto indimenticabili. Con poco, senza opulenza, ma la ricchezza di una famiglia, era ed è ineguagliabile per me.

Lu nmernu di lu cori…Di Francesco Saverio Bascio

La strata mastra era nura di cialoma
stanca di carretti
di zotti zuffi e vinnitura
la lanterna a citalena
pigghiava allustru a la scurata.
Lu purtuni era vecchiu
arripizzatu
e ntà lu fermu
mancava di l’acchittu
pirdia ventu di li ngagghi
e rucculusu ntà lu ncasciu
si chiuria a vanidduzza
e a tracchettu lu puntiddu
ntipava ntà lu corcu
di carenti firraggiaru.
La scala vecchia chi purtava a li sulara
facja ummira cu lu micciu nta lu tettu
e la conza misa ncapu a fucularu
spagghiava a la ghiuttena
lu cjavuru di lu cottu.
P'amuri
no pi mancanza di lu largu
a tavulinu stritti stritti
braceri sutta circu ncapu
e robbi cavuri pi tutti
nuddu sparagnu ntà sti cosi
ne a carizzi o a milli vasi.
A tavula a lu spissu
tumazzu e passuluna
arricchianu la consa
comu fussi nà curuna
e me patri accussì bonu
pi un si diri ch'era piccatu
a calia mennuli e ficu sicchi
ci dignava cumpagnia
cu un muccuneddu di vinuzzu.
Ntà lu cantu a la so vucca
abbunnava sempri la risata
e senza prescia pi la schina
nta lu calu di la luna
s’aspittava l’acquazzina.

Diritti riservati